In deel zes van deze achtdelige serie zoomt Bart Moeyaert in op zijn Stadsdichterschap (2006-2007) en hoe de vier muren van zijn werkkamer werden gesloopt.

Deze tekst is een bewerking van de Frans Kellendonk-lezing die hij in 2012 aan de Universiteit van Nijmegen gaf.

Het gedicht ‘Vrouw en kind’ is te vinden in Bart Moeyaerts bundel ‘Gedichten voor gelukkige mensen’ — waarin trouwens alle stadsgedichten zijn opgenomen.

Laat je weten wat je vindt?