Hermans' liefde voor katten was zo groot dat hij hun gezelschap

zelfs wenste op zijn laatste rustplaats. In een zelfinterview tekende

hij ooit op dat er voor hem nooit een standbeeld opgericht

hoefde te worden. Een eenvoudig grafmonument, daar

viel over na te denken. 'Het zou moeten bestaan uit een gepolijste

rechthoekige plaat van donker stollingsgesteente, niets

erop, behalve links bovenaan een bronzen beeldje op natuurlijke

grootte van een opgerolde slapende kat, met als onderschrift:

Zlaap zacht, baaz, dat doe ik ook. Zoals je weet kunnen katten

de S niet zeggen, wel de Z.'

Het is dan ook hoog tijd voor een prachtige heruitgave van het

poezenstuk De liefde tussen mens en kat. Als toegift is aan deze

fraai uitgevoerde editie het even beklemmende als vervaarlijke

verhaal 'De kat Kilo' toegevoegd, over een kat die maar blijft

groeien en zijn baasjes het huis uit drukt. Twee onvergetelijke

poezenverhalen, vintage Hermans, en onmisbaar voor iedereen

die van katten en literatuur houdt. En wie doet dat nu niet?