Op feestjes of tijdens etentjes wordt Herman Koch vaak op meewarige toon gevraagd naar zijn 'Finse periode'. Hij doet er zelf ook lacherig over, en dat heeft alles te maken met de ongeloofwaardigheid van zijn verblijf in Finland.

Een lange, onhandige jongen van negentien die ervoor kiest om op een zeer afgelegen plek op het land en in de bossen te gaan werken. Het klinkt wellicht romantisch, maar dat was het niet. Zijn moeder was kort ervoor overleden en Herman ging erheen om weg te zijn van zijn vader en diens nieuwe vriendin, en om uit te stellen wat hij eigenlijk allang wist.

Veertig jaar later is Koch terug in Finland en stuit hij op een dichtbundel die expliciet verwijst naar zijn eerdere verblijf. Niet langer kan hij deze periode afdoen met een grap. Hij neemt zijn eigen geschiedenis onder de loep, onderzoekt hoe herinneringen werken en hoe hij dit verhaal kan vertellen zonder de werkelijkheid te besmeuren.

'Finse dagen' van Herman Koch is een indringende roman over rouw, volwassen worden en over wat je woorden moet geven en wat beter verzwegen kan blijven.

'Koch heeft een gewiekste verteltrant, altijd al gehad, maar in dit boek heeft zijn schrijfstijl meer dan ooit iets onmiddellijks en zelfbewusts.' – De Groene Amsterdammer

'Nog meer dan een boek vol herinneringen is dit een boek vol ontbrekende herinneringen en dat is ook direct het bijzondere.' – Trouw

'Behalve het coming-of-ageverhaal van een zoekende puber die zich verzoent met zijn vreemdgaande vader is Finse dagen ook een boek over het effect van woorden, over geloofwaardigheid.'– HP/De Tijd

'Koch beheerst zijn metier met een achteloze superioriteit.' – de Volkskrant