#240 Is preeklezen een noodoplossing of een volwaardige vervanging? En hoe voorkom je dat het saai wordt?
Met spreker en trainer Paulien Vervoorn en Dirk-Jan Nijsink, ouderling in de Gereformeerde Gemeente van Utrecht. Een ouderling die op de kansel staat en een preek voorleest die hij niet zelf heeft geschreven. Is dat een volwaardige kerkdienst – of toch een beetje behelpen? In veel gereformeerde kerken is het een bekend verschijnsel, en ook in de grote PKN krijgen ze er steeds vaker mee te maken. In de Gereformeerde Gemeenten bestaan ‘leesdiensten’ al sinds de oprichting van het kerkverband – er zijn daar altijd meer gemeenten geweest dan predikanten. Dirk-Jan doet al twaalf jaar aan ‘preeklezen’, en hij worstelt er nog steeds mee. Het voelt vreemd om iets voor te lezen dat niet helemaal je eigen tekst is. Paulien, die een heel handboek schreef voor preeklezers en overal trainingen geeft, ziet het anders. Preeklezen hoeft geen noodoplossing te zijn. Mits je het goed doet: een preek niet zozeer voorlezen, maar doorleven en overbrengen. Eigen voorbeelden toevoegen. Loskomen van het papier. Aansluiten bij je eigen gemeente. Dick en Daniël vragen door: wat mag je aanpassen aan een preek van een ander? Moet je de maker altijd om toestemming vragen? En waarom zou een dominee eigenlijk zelf niet een preek van een collega voorlezen als hij in die week drie uitvaarten heeft gehad? Gratis checklist voor preeklezers bij Handboek preeklezers van Paulien Vervoorn: geloofwaardigspreken.nl/gratis
3 april 2026
